Author: Piotr Siejka

Zasadą w spółkach cywilnych jest to, że w przypadku śmierci jednego ze wspólników spadkobiercy nie wchodzą do spółki, tak jak to ma miejsce w przypadku spółek kapitałowych. Jeżeli mamy do czynienia ze spółką dwuosobową, to w przypadku śmierci jednego ze wspólników spółka ulega rozwiązaniu.
W innym przypadku, kiedy pozostało co najmniej dwóch wspólników są oni zobowiązania do spłaty spadkobierców. Zwrotowi w naturze podlegają rzeczy, które zostały wniesione do spółki oraz w gotówce wartość  wkładu oznaczonego w umowie spółki, a w przypadku braku takiego oznaczenia – wartość, którą wkład ten miał w chwili wniesienia. Nie ulega zwrotowi wartość wkładu polegającego na świadczeniu usług albo na używaniu przez spółkę rzeczy należących do wspólnika. Ponadto wypłaca się w gotówce taką część wartości wspólnego majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki.

Może się więc okazać, że zobowiązanie to przewyższy możliwości finansowe wspólników i spowoduje utratę płynności finansowej firmy. Rozwiązaniem jest wzajemne ubezpieczenie wspólników, które stanowi skuteczne zabezpieczenie przed brakiem pieniędzy na spłatę spadkobierców.

Zgonie z art. 872 kodeksu cywilnego w umowie spółki można zastrzec, że spadkobiercy wspólnika wchodzą do spółki na jego miejsce. W takim przypadku powinni oni wskazać spółce jedną osobę, która będzie wykonywała ich prawa  do momentu działu spadku.
Możliwość dziedziczenia praw wspólnika spółki cywilnej może się również odbywać poprzez instytucję zarządu sukcesyjnego pod warunkiem, że w umowie spółki zawarto postanowienia dopuszczające wstąpienie spadkobierców w miejsce zmarłego wspólnika. Na temat zarządcy sukcesyjnego pisałem tutaj >>

Powyższy wpis nie jest poradą prawną tylko informacją wynikającą z przepisów prawa.

Jeśli nie został sporządzony testament, a spadkobiercami stają się niepełnoletnie dzieci  wówczas dysponowanie jakimikolwiek składnikami spadku, wymaga zgody sądu rodzinnego.

Notarialny Rejestr Testamentów działa od 2011 roku i pozwala potwierdzić istnienie poszukiwanego testamentu.Celem rejestru jest zmniejszenie ryzyka, że testament pozostanie nieznany lub będzie ujawniony z opóźnieniem jak również ułatwienie ujawnienia testamentu po śmierci testatora.

Notarialny akt poświadczenia dziedziczenia wywołuje takie same skutki jak prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.Przy czym akt poświadczenia dziedziczenia u notariusza możemy uzyskać dużo szybciej niż orzeczenie sądowe.

Z dziedziczeniem ustawowym mamy do czynienia w przypadku braku testamentu. Kolejność dziedziczenia oraz wysokość udziału w spadku określają przepisy prawa spadkowego.

Wysokość podatku od spadku i darowizn zależy od przynależności do określonej grupy podatkowej.

Grupa I
Do pierwszej grupy podatkowej zalicza się najbliższą rodzinę tj.

• małżonka
• córka, syn, wnuki, prawnuki – zstępni
• ojciec, matka dziadkowie – wstępni
• rodzeństwo,
• pasierba,
• ojczyma,
• macochę
• teściów
• zięcia
• synową.

Przy czym ze zwolnienia od podatku od spadku i darowizn nie mogą skorzystać osoby powinowate tj. teściowie , zięć , synowa.

Grupa II
Osoby należące do drugiej grupy podatkowej oprócz kwoty wolnej nie korzystają z żadnych zwolnień od podatku od spadków i darowizn.
Do grupy tej należą:

• małżonkowie rodzeństwa – np. mąż siostry
• rodzeństwo małżonków np. – szwagier
• siostrzeniec, bratanek -zstępni rodzeństwa
• małżonków rodzeństwa małżonków – np. mąż siostry męża
• małżonków innych zstępnych – np. żona wnuka
• rodzeństwo rodziców – wuj ciotka
• zstępni i małżonkowie pasierbów

Grupa III

Podatnicy znajdujący się w trzeciej grupie zapłacą najwyższy podatek. Do grupy tej należy dalsza rodzina np. kuzyni oraz wszystkie pozostałe niespokrewnione osoby.