Author: Piotr Siejka

Fundusze absolutnej stopy zwrotu to stosunkowo młody rodzaj funduszy, który zaczął się rozwijać dopiero po kryzysie 2008 roku i miał być odpowiedzią na mniejszą skłonność inwestorów do podejmowania ryzyka. W przeciwieństwie do tradycyjnych funduszy, których polityka inwestycyjna określa maksymalne i minimalne limity inwestycji w określone instrumenty finansowe, fundusze typu absolute return mogą bardzo elastycznie kształtować swoją politykę inwestycyjną co pozwala im na inwestowanie w różne klasy aktywów zarówno w Polsce jak i za granicą.

Skład portfela tego typu funduszy jest zmienny i dostosowywany do sytuacji rynkowej w taki sposób, aby fundusz osiągał dodatnia stopę zwrotu również podczas spadków notowań giełdowych.

Fundusze absolutnej stopy zwrotu są bezobsługowe i skierowane do inwestorów, którzy nie są gotowi do ponoszenie ryzyka związanego z samodzielnym inwestowaniem na rynkach kapitałowych.

Zasięg geograficzny inwestycji określa na jakich rynkach fundusz lokuje aktywa, powierzone mu przez inwestorów.

Fundusze inwestycyjne różnią się między sobą poziomem ryzyka i związanym z nim rodzajem instrumentu finansowego, w który lokują swoje aktywa. Różnice dotyczą także horyzontu czasowego inwestycji i celów inwestycyjnych.

Fundusze inwestycyjne zamknięte emitują certyfikaty inwestycyjne będące papierami wartościowymi.

Dywersyfikacja portfela  to podstawowa metoda jaką kierują się zarządzający funduszami inwestycyjnymi. Ma ona na celu obniżenie poziomu ryzyka inwestycyjnego poprzez lokowanie  środków w różne instrumenty finansowe.

Wartość aktywów w funduszach inwestycyjnych na koniec kwietnia 2020r. wynosiła 238,4 mld zł.